Rozmrażałam lodówkę i w zamrażalniku trafiłam na zaległego fileta. Nawet nie pamiętam, z jakiej ryby, ale to już najmniej istotne. - Przyda się!- ucieszyłam się i ułożyłam fileta  na podłużnej tacce, żeby spokojnie i powoli odtajał. Z reguły zmrożone filety smażę od razu, tu zrobiłam inaczej.

 Następnego dnia filet pływał w wodzie co najmniej  jak wigilijny karp, ale byłam na to przygotowana- rozmroził się, to i woda musi być! Odlałam. Za chwilę woda pojawiła się znowu. Nie ma co czekać, trzeba smażyć. Wzięłam do ręki, żeby pokroić ... i to, co trzymałam w ręku w niczym nie przypominało ryby- nasycone wodą jak szmata do podłogi, można było wyżymać! Toteż wyżęłam i usmażyłam. Nie muszę dodawać, że wielkiej wyżerki nie było, bo ocalała może połowa z tego, co było na początku! ;))

Przypomniały mi się nieocenione Szelmostwa lisa Witalisa- Jana Brzechwy i scenka, jak to lis smażył placki ze śniegu i pomyślałam, że nawet w robieniu klienta w konia ludzka kreatywność powinna być bardziej wysublimowana niż ta bajkowa! ;))